tèl

Van Wiktionary
Naar navigatie springen Naar zoeken springen

Mofers[bewirk]

Zelfstenjig naamwaord[bewirk]

Lemma[bewirk]

tèl m /té̞l/

  1. eder opgeneump getal aafzunjerlik bie 't tèlle
  2. (euverdrechtelik) e kort moment
Aafbraeking
  • tèl
Verwantje wäörd
Zagswies
  • op tèl en spróng: ónmiddellik

Verbuging[bewirk]

inkelvaad mieëvaad
radikaal liaison radikaal liaison
nom. sjrif tèl tèlle tèllen
IPA /té̞l/ /té̞le/ /té̞len/
dim. sjrif tèlke tèlken tèlkes
IPA /tè̞l̥kʲe/ /tè̞l̥kʲen/ /tè̞l̥kʲes/ /tè̞l̥kʲez/
dat. sjrif tèl tèlle tèllen
IPA /té̞l/ /té̞le/ /té̞len/

In anger spraoke[bewirk]

[1]

Wirkwaord[bewirk]

Neet-lemma[bewirk]

tèl /tè̞l/

  1. (neet-lemma) inkelveljigen ieëste-persoeansvorm (ich) innen hujigen tied van tèlle
  2. (neet-lemma) inkelveljige gebi-jjendje wies van tèlle
Aafbraeking
  • tèl