tèr

Van Wiktionary
Naar navigatie springen Naar zoeken springen

Mofers[bewirk]

Zelfstenjig naamwaord[bewirk]

Lemma[bewirk]

tèr m /tè̞r/

  1. (neet-standerd) óngebroekelike vorm van ↑tir
Raod

Deze vorm huuert me op 't Mofers ummer mieë, meh kump van oearsprónk neet veur bie ós. 't Gebroek daovan wuuert neet zozieër aafgeraoje, meh doren oearsprunkelike vorm te broeke kaltj me waal stielvoller.

Aafbraeking
  • tèr

Verbuging[bewirk]

inkelvaad mieëvaad
radikaal liaison radikaal liaison
nom. sjrif tèr
IPA /tè̞r/
dim. sjrif
IPA
dat. sjrif tèr
IPA /tè̞r/