tedeiem

Van Wiktionary
Naar navigatie springen Naar zoeken springen

Mofers[bewirk]

Zelfstenjig naamwaord[bewirk]

Lemma[bewirk]

tedeiem ó /tə'dɛ̀jem/

  1. (kirk) Te Deum: e kirkelik gezang det allein bie speciaal, plechtige gelaegenhejen en fieëstelikheje, wie de sakkermentspersesse, 't jubbeleiem vanne keuning(in) en 't jubbeleiem van pestoear, gezónge wuuert
Aafbraeking
  • te-dei-em
Kómaaf
  • Oet 't Letien: Te Deum "(aan) uch God"

Verbuging[bewirk]

inkelvaad mieëvaad
radikaal liaison radikaal liaison
nom. sjrif tedeiem
IPA /tə'dɛ̀jem/
dim. sjrif
IPA
dat. sjrif tedeiem
IPA /tə'dɛ̀jem/