teechel

Van Wiktionary
Naar navigatie springen Naar zoeken springen

teechele

Mofers[bewirk]

Zelfstenjig naamwaord[bewirk]

Lemma[bewirk]

teechel v > m /tè:çel/

  1. (boewkónde) 'ne platte, meis rechheukigen of veerkentjige, stein, gebroek veur gróndj, floeren of (binne)moere mit aaf te wirke
Aafbraeking
  • tee-chel
Variaasje
Aafleijinge
Verwantje wäörd

Verbuging[bewirk]

inkelvaad mieëvaad
radikaal liaison radikaal liaison
nom. sjrif teechel teechele teechelen
IPA /tè:çel/ /tè:çe̽le/ /tè:çe̽len/
dim. sjrif teechelke teechelken teechelkes
IPA /tè:çe̽l̥kʲe/ /tè:çe̽l̥kʲen/ /tè:çe̽l̥kʲes/ /tè:çe̽l̥kʲez/

In anger spraoke[bewirk]