tir

Van Wiktionary
Naar navigatie springen Naar zoeken springen

tir

Mofers[bewirk]

Zelfstenjig naamwaord[bewirk]

Lemma[bewirk]

tir m /tɪ̀r/

  1. (sjemie) 'nen aolje-echtige vleujstóf mit 'n hieël hoeag viscositeit (sjroeaperigheid)
Aafbraeking
  • tir
Variaasje

Verbuging[bewirk]

inkelvaad mieëvaad
radikaal liaison radikaal liaison
nom. sjrif tir
IPA /tɪ̀r/
dim. sjrif
IPA
dat. sjrif tir
IPA /tɪ̀r/

In anger spraoke[bewirk]