Naar inhoud springen

toeval

Van Wiktionary

Algemein Gesjreve Limburgs

[bewirk]

Zelfsjtendig naamwaord

[bewirk]

toeval ó (Nederlands: toeval)

Verbuging

—, —


Mofers

[bewirk]

Zelfstenjig naamwaord

[bewirk]

Lemma

[bewirk]

toeval m > ó /tù:vál/

  1. 'n gebeurtenis of ómstenjigheid die me veuraaf neet kós veurzeen of beraekene
Aafbraeking
  • toe-val
Aafleijinge
Zagswies
  • toeval zeen: toevallig zoea oetkómme
    Det waas toeval det ich dem dao tróf.

Verbuging

[bewirk]
inkelvaad mieëvaad
radikaal liaison radikaal liaison
nom. sjrif toeval
IPA /tù:vál/
dim. sjrif
IPA
dat. sjrif toeval
IPA /tù:vál/

In anger spraoke

[bewirk]
bewirk
  • Algemein Gesjreve Limbörgs: toeval

Wirkwaord

[bewirk]

Neet-lemma

[bewirk]

toeval /tù:vàl/ > /tú:vàl/

  1. (neet-lemma) inkelveljigen ieëste-persoeansvorm (ich) innen hujigen tied van toevalle (in naevezats)
Aafbraeking
  • toe-val
Variaasje
  • (in houfzats) val toe


Nederlandjs

[bewirk]

Zelfstenjig naamwaord

[bewirk]

Lemma

[bewirk]

toeval ó /'tu.val/

  1. toeval

Verbuging

[bewirk]
inkelvaad mieëvaad
nom.: toevaltoevallen
dim.: