walf

Van Wiktionary
Naar navigatie springen Naar zoeken springen

Mofers[bewirk]

Zelfstenjig naamwaord[bewirk]

Lemma[bewirk]

walf m /wál̥f/

  1. (ajerwèts) 'n toe doeas of krat, 'n aafgeslaote, verzegeldje doeas
    Och, die zwaegele zitte nag in 'ne walf; waem zich get bewaart dae haet teminste get.
Aafbraeking
  • walf
Verwantje wäörd

Verbuging[bewirk]

inkelvaad mieëvaad
radikaal liaison radikaal liaison
nom. sjrif walf welf
IPA /wál̥f/ /wæ̀l̥f/
dim. sjrif welfke welfken welfkes
IPA /wæ̀l̥fkʲe/ /wæ̀l̥fkʲen/ /wæ̀l̥fkʲes/ /wæ̀l̥fkʲez/
dat. sjrif walf welf
IPA /wál̥f/ /wæ̀l̥f/