wilje

Algemein Gesjreve Limburgs

Zelfsjtendig naamwaord

wilje m (Nederlands: wilde)

• Mofers: wi\lje (wi\lje, —)

Sinneniem

• rauwbuusjer, wiljeman

Verbuging

wilje, —

Mofers

Zelfstenjig naamwaord

Lemma

wilje m /wɪ̀ʎe/

1. emes dae wildj is, emes dae veural neet besjaaf is of zich ónfetsuundelik gedruueg

Aafbraeking

• wilj-e

Samestèlling

• wilj- + -e

Verbuging

		inkelvaad		mieëvaad
		radikaal	liaison	radikaal	liaison
nom.	sjrif	wilje	wiljen	wilje	wiljen
	IPA	/wɪ̀ʎe/	/wɪ̀ʎen/	/wɪ̀ʎe/	/wɪ̀ʎen/
dim.	sjrif	—		—
	IPA	—		—
dat.	sjrif	wilje	wiljen	wilje	wiljen
	IPA	/wɪ̀ʎe/	/wɪ̀ʎen/	/wɪ̀ʎe/	/wɪ̀ʎen/

In anger spraoke

bewirk

• Algemein Gesjreve Limbörgs: wilje
• Frans: sauvage m
• Ingels: savage^(en:)
• Nederlandjs: wilde g
• Pruus: Wilder m (mit lidwaord: der Wilde m)
• Spaans: salvaje m

Bieveugelik naamwaord

Neet-lemma

wilje /wɪ̀ʎe/

1. (neet-lemma) mannelike vorm inne positief van wildj

Aafbraeking

• wilj-e

Zelfstenjig naamwaord

Neet-lemma

wilje /wɪ̀ʎe/

1. (neet-lemma) mieëvaadsvorm van wilje

Aafbraeking

• wilj-e