zink

Van Wiktionary
Naar navigatie springen Naar zoeken springen

zink

Mofers[bewirk]

Zelfstenjig naamwaord[bewirk]

Lemma[bewirk]

zink ó ~ m /zɪ́ŋ̊kʲ/

  1. (sjemie) 't sjemisch element mit 't symboeal Zn en 't atoeamnómmer 30; 't is e blawtsig wit euvergangsmetaal det lichtelik vervörmbaar is
    De muntje van 10, 20 en 50 eurosent bestaon oet 'n legering van koper, alleminium, zink en tin.
Aafbraeking
  • zink
Aafleijinge

Verbuging[bewirk]

inkelvaad mieëvaad
radikaal liaison radikaal liaison
nom. sjrif zink
IPA /zɪ́ŋ̊kʲ/ /zɪ́ŋgʲ/
dim. sjrif
IPA
dat. sjrif zink
IPA /zɪ́ŋ̊kʲ/ /zɪ́ŋgʲ/
Raod

Volges Bakkes is dit waord ónziejig.

In anger spraoke[bewirk]

Wirkwaord[bewirk]

Neet-lemma[bewirk]

zink /zɪ́ŋ̊kʲ/

  1. (neet-lemma) inkelveljigen ieëste-persoeansvorm (ich) innen hujigen tied van zinke
  2. (neet-lemma) inkelveljigen derdje-persoeansvorm (det) innen hujigen tied van zinke
  3. (neet-lemma) mieëveljigen twieëdje-persoeansvorm (geer) innen hujigen tied van zinke
  4. (neet-lemma) inkelveljige gebi-jjendje wies van zinke
  5. (neet-lemma) mieëveljige gebi-jjendje wies van zinke
Aafbraeking
  • zink
Synoniem