zweim

zweim van 'ne bizon

Mofers

Zelfstenjig naamwaord

Lemma

zweim m /zwɛ́i̯m/

1. zwaken aom, meis wen dae zichbaar is mit kaad waer

   Dao wejtj mich zoea zwèmken ein oete móndj; me kan zeen det de wintjer al kump.

Aafbraeking

• zweim

Verwantje wäörd

• aom, dempig, gechte

Verbuging

		inkelvaad		mieëvaad
		radikaal	liaison	radikaal	liaison
nom.	sjrif	zweim		—
	IPA	/zwɛ́i̯m/		—
dim.	sjrif	zwèmke	zwèmken	zwèmkes
	IPA	/zwè̞m̥kʲe/	/zwè̞m̥kʲen/	/zwè̞m̥kʲes/	/zwè̞m̥kʲez/
dat.	sjrif	zweim		—
	IPA	/zwɛ́i̯m/		—

In anger spraoke

• Pruus: Hauch^(de:) m