èllef

Van Wiktionary
Naar navigatie springen Naar zoeken springen

Mofers[bewirk]

Houftèlwaord[bewirk]

Lemma[bewirk]

èllef /é̞lef/

  1. 't alik getal (11) det tösse tieën (10) en twellef (12) ligk, bie 't törve: "IIII IIII I"
Raod

Lèt op! Bakkes sjrief èlf.

Aafbraeking
  • èl-lef
Net get anges gesjreve
Aafleijinge
de Raod van Èllef
Zagswies
  • Raod van Èllef: 't bestuur vanne vastelaovesverein

Verbuging[bewirk]

zowaal attributief es predikatief
radikaal liaison
houftèlwaord sjrif èllef
IPA /é̞lef/ /é̞lev/
rangtèlwaord mannelik vrouwelik ónziejig predikatief
radikaal liaison radikaal liaison
sjrif èllefdje èllefdjen èllefdje èllefdje
IPA /é̞le̽vɟe/ /é̞le̽vɟen/ /é̞le̽vɟe/ /é̞le̽vɟe/
biewäördelik sjrif èllefdjens
IPA /é̞le̽vɟen̥s/ /é̞le̽vɟenz/

In anger spraoke[bewirk]

Zelfstenjig naamwaord[bewirk]

Lemma[bewirk]

èllef v /é̞lef/

  1. 't getal "11" (ouch es puntj)
Aafbraeking
  • èl-lef

Verbuging[bewirk]

inkelvaad mieëvaad
radikaal liaison radikaal liaison
nom. sjrif èllef èllef
IPA /é̞lef/ /é̞lev/ /é̞lef/ /é̞lev/
dim. sjrif
IPA

In anger spraoke[bewirk]

Zelfstenjig naamwaord[bewirk]

Neet-lemma[bewirk]

èllef /é̞lef/

  1. (neet-lemma) mieëvaadsvorm van èllef
Aafbraeking
  • èl-lef