Naar inhoud springen

aafbinge

Van Wiktionary

Kirchröadsj[bewirk]

Wirkwoad[bewirk]

Oesspjroach[bewirk]

  • IPA: /ˈaːf.bɪ.ŋə./

Lemma[bewirk]

aafbinge

  1. (transitief) jet aafsjlisse durch doa jet umhin tse binge.
  2. (transitief) jet los maache durch e Seil tse jebroeche.
Zagswies
  • [2] ziech d'r Sjótsel aafbinge.
Samestèlling

Infléktie[bewirk]

iech doe heë/zie/'t vier uur zie deilwoad
radikaal liaison radikaal liaison radikaal liaison radikaal liaison radikaal liaison radikaal liaison radikaal liaison
präsens bing aaf bings aaf bingt aaf binge aaf bingen aaf bingt aaf binge aaf bingen aaf aafbingend
aafbingens
präteritum I
präteritum II bóng aaf bóngs aaf bóng aaf bónge aaf bóngen aaf bóng aaf bónge aaf bóngen aaf aafjebónge aafjebóngen
kónjunktief bung aaf bungs aaf bung aaf bunge aaf bungen aaf bung aaf bunge aaf bungen aaf
imperatief bing aaf binge-v'r aaf bingt aaf
substantiveroeng infinitief jeróndief I jeróndief II supien partitsiep
radikaal liaison radikaal liaison radikaal liaison radikaal liaison radikaal liaison
aafbinge aafbingen aafjebing aafbinge aafbingen aafbingentäre aafbingentären aafjebinge aafjebingen

In anger spröach[bewirk]

[1]

bewirk

[2]

bewirk


Zelfsjtendieg naamwoad[bewirk]

Oesspjroach[bewirk]

  • IPA: /ˈaːf.bɪ.ŋə./

Lemma[bewirk]

aafbinge ó

  1. (jeróndief) jeróndief II va aafbinge.

Infléktie[bewirk]

stam inkelvaad stam mieëvaad diminutief inkelvaad diminutief mieëvaad
nominatief aafbinge
genitief aafbinges
locatief aafbinges
datief aafbinge
accusatief aafbinge