Naar inhoud springen

aafvare

Van Wiktionary

Algemein Gesjreve Limburgs[bewirk]

Wirkwaord[bewirk]

aafvare (Nederlands: wegrijden, afrijden (met een voertuig), afvaren)

Verveuging

veurt aaf, voor aaf, aafgevare


Mofers[bewirk]

Wirkwaord[bewirk]

Lemma[bewirk]

houfzats naevesjikkendj óngersjikkendj deilwaord
sjrif ich vaar get aaf mer ich vaar get aaf det ich get aafvaar ich höb get aafgevare
IPA /ɪʝ vá:r ʝæd 'á:f/ /mær‿ɪ̽ʝ vá:r ʝæd 'á:f/ /dæd‿ɪ̽ʝ ʝæd á:v̥á:r/ /ɪç‿œ̽b ʝæd á:fɣ̊əvá:rə/

aafvare /á:v̥á:rə/

  1. (euvergenkelik) (óneuvergenkelik) zich varendj van 'n plaats eweg begaeve mit e veurtuug (wie 'ne wage, 'n bös, 'ne fietsj of 'nen trein)
  2. (euvergenkelik) (óneuvergenkelik) zich varendj van 'n plaats eweg begaeve mit e vaartuug (wie 'ne boeat of e sjeep)
  3. (euvergenkelik) 't lèste stök van 'ne waeg vare
  4. (euvergenkelik) nao e leger-gelaege stök gróndj vare, ómlieëg vare
Aafbraeking
  • aaf-va-re
Samestèlling
Zagswies
  • mit emes aafvare
    1. mit emes dezelvendje waeg aafligke mitte ker of de fietsj; me mót tiejens dees reis mitein kónne kalle
      Es te noe Berg mós en ich nao Remunj, dan kónne v'r 't ieëste stök mitein aafvare.
    2. (euverdrechtelik) grunjige maotregels numme taengen emes veur zie gedraag
    3. (euverdrechtelik) emes mores lieëre, emes aangriepe, emes e flink pak slaeg gaeve
      Jónke, mit tich vaar ich nag waal aaf wens toe heim kums!
Vermeljing
  • Bakkes, Pierre: Mofers Waordebook, Stichting Mofers Waordebook (2007); p. 53-54.

Verveuging[bewirk]

(det ...) ich doe det veer geer zie deilwaord
radikaal liaison radikaal liaison radikaal liaison radikaal liaison radikaal liaison radikaal liaison radikaal liaison
hujigen tied sjrif aafvaar aafveurs aafveurt
aafveurtj
aafvare aafvaren aafvaart
aafvaartj
aafvare aafvaren aafvarendj
IPA /á:v̥á:r/ /á:v̥ǿ:r̥s/ /á:v̥ǿ:rz/ /á:v̥ǿ:r̥t/
/á:v̥ǿ:r̥c/
/á:v̥ǿ:rd/
/á:v̥ǿ:rɟ/
/á:v̥á:rə/ /á:v̥á:rən/ /á:v̥á:r̥t/
/á:v̥á:r̥c/
/á:v̥á:rd/
/á:v̥á:rɟ/
/á:v̥á:rə/ /á:v̥á:rən/ /á:v̥á:rəɲɟ/
vergangen tied sjrif aafvoor aafvoors aafvoor aafvore aafvoren aafvoortj aafvore aafvoren aafgevare aafgevaren
IPA /á:v̥ó:r/ /á:v̥ó:r̥s/ /á:v̥ó:rz/ /á:v̥ó:r/ /á:v̥ó:rə/ /á:v̥ó:rən/ /á:v̥ó:r̥c/ /á:v̥ó:rɟ/ /á:v̥ó:rə/ /á:v̥ó:rən/ /á:fɣ̊əá:rə/ /á:fɣ̊əá:rən/
gebi-jjendje wies sjrif vaar aaf! vare-v'r aaf vaartj aaf!
IPA /vá:r á:f/ /vá:r á:v/ /vá:rəvər á:f/ /vá:rəvər á:v/ /vá:rɟ á:f/ /vá:rɟ á:v/
substantivering infinitief gerundium I gerundium II supinum participium
radikaal liaison radikaal liaison radikaal liaison radikaal liaison radikaal liaison
sjrif aafvare aafvaren aafgevaar ó aafvare aafvaren aafvarentaere aafvarentaeren aafgevare aafgevare
IPA /á:v̥á:rə/ /á:v̥á:rən/ /á:fɣ̊əá:r/ /á:v̥á:rə/ /á:v̥á:rən/ /á:v̥á:rən̥'tɛ̀:re/ /á:v̥á:rən̥'tɛ̀:ren/ /á:fɣ̊əá:rə/ /á:fɣ̊əá:rən/

In anger spraoke[bewirk]

[1]

bewirk


[2]

bewirk


[4]

Zelfstenjig naamwaord[bewirk]

Neet-lemma[bewirk]

aafvare ó /á:v̥á:rə/

  1. (gerundium) gerundium II van aafvare
Raod

Deze vorm (gerundium II taenge I) geldj es (neutraal) spraokgebroek sónger negatieve bieklank.

Aafbraeking
  • aaf-va-re

Verbuging[bewirk]

inkelvaad mieëvaad
radikaal liaison radikaal liaison
nom. sjrif aafvare aafvaren
IPA /á:v̥á:rə/ /á:v̥á:rən/
dim. sjrif
IPA
dat. sjrif aafvare aafvaren
IPA /á:v̥á:rə/ /á:v̥á:rən/


Wirkwaord[bewirk]

Neet-lemma[bewirk]

aafvare /á:v̥á:rə/

  1. (neet-lemma) mieëveljigen ieëste-persoeansvorm (veer) innen hujigen tied van aafvare (in naevezats)
  2. (neet-lemma) mieëveljigen derdje-persoeansvorm (zie) innen hujigen tied van aafvare (in naevezats)
Aafbraeking
  • aaf-va-re
Variaasje
  • (in houfzats) vare aaf