allein

Van Wiktionary
Naar navigatie springen Naar zoeken springen

Mofers[bewirk]

Biewaord[bewirk]

Lemma[bewirk]

allein /a'lɛ̀i̯n/

  1. sónger hulp, mitwirking of gezelsjap
    Det kiendje kan al allein loupe.
    Truuj haet det gans allein mótte doon.
  2. drök oetsloeting oet vanne res boeten 't geneumdje
    Ich höb allein grieze wègk.
  3. vermindert wie zwaor get waog
    Dae wage kump allein viefhóngerd euro.
Aafbraeking
  • al-lein
Synoniem
Verwantje wäörd
Aafleijinge
Samestèlling
Zagswies
  • van allein > vanallein
  • veur miene kop allein: ich allein
    Ich höb veure miene kop allein al mieër èrpel nuuedig es det; gezwiege det 'n ganse femielje daovan mót kónnen aete.

In anger spraoke[bewirk]

[1]

[2]

Bieveugelik naamwaord[bewirk]

Lemma[bewirk]

allein /a'lɛ̀i̯n/

  1. (synoniem) (predikatief) anger waord veur einzaam
    Luuj van daen ajer zeen döks de gansen daag allein.
    Ich veul mich saoves meis allein.
Aafbraeking
  • al-lein
Samestèlling

In anger spraoke[bewirk]

Biewaord[bewirk]

Neet-lemma[bewirk]

allein /a'lɛ̀i̯n/

  1. (neet-lemma) op 'n [↑] meneer
Aafbraeking
  • al-lein