appel

Van Wiktionary
Naar navigatie springen Naar zoeken springen

'nen appel

Mofers[bewirk]

Zelfstenjig naamwaord[bewirk]

Lemma[bewirk]

appel m /apəl/

  1. (aeteswaar) 'n rónj, aetbaar vröch mit wit vröchvleis en 'n roeaj, gruuen of gael sjil; de vröch vannen appeleboum
Aafbraeking
  • ap-pel
Aafleijinge
Zagswies
  • dore zoeren appel haer biete: 't ónaangenaamp doorstaon veur in 'ne baeteren toestandj te kómme

Verbuging[bewirk]

inkelvaad mieëvaad
radikaal liaison radikaal liaison
nom. sjrif appel appele appelen
IPA /apəl/ /apələ/ /apələn/
dim. sjrif eppelke eppelken eppelkes
IPA /æpel̥kʲe/ /æpel̥kʲen/ /æpel̥kʲes/ /æpel̥kʲez/
dat. sjrif appel appele appelen
IPA /apəl/ /apələ/ /apələn/
inkelvaad mieëvaad
radikaal liaison radikaal liaison
nom. sjrif appel eppel
IPA /apəl/ /æpel/
dim. sjrif eppelke eppelken eppelkes
IPA /æpel̥kʲe/ /æpel̥kʲen/ /æpel̥kʲes/ /æpel̥kʲez/
dat. sjrif appel eppel
IPA /apəl/ /æpel/
Raod

't Mieëvaad det me van oearsprónk in Mofert broekdje is appele, zónger umlaut.

In anger spraoke[bewirk]