galappel

'ne galappel op 'n eikeblaad

Mofers

Zelfstenjig naamwaord

Lemma

galappel m /ɣàlapəl/

1. (plantje) 'nen oetgruj aan 't blaad van 'ne boum of 'ne stroek, óntstange door 'ne parresiet, meis inne vorm van 'n insek det zien eier inne plantj ligk

Aafbraeking

• gal-ap-pel

Samestèlling

• gal + appel

Verbuging

		inkelvaad		mieëvaad
		radikaal	liaison	radikaal	liaison
nom.	sjrif	galappel		galappele	galappelen
	IPA	/ɣàlapəl/		/ɣàlapə̽lə/	/ɣàlapə̽lən/
dim.	sjrif	galeppelke	galeppelken	galeppelkes
	IPA	/ɣàlæpe̽l̥kʲe/	/ɣàlæpe̽l̥kʲen/	/ɣàlæpe̽l̥kʲes/	/ɣàlæpe̽l̥kʲez/
dat.	sjrif	galappel		galappele	galappelen
	IPA	/ɣàlapəl/		/ɣàlapə̽lə/	/ɣàlapə̽lən/

		inkelvaad		mieëvaad
		radikaal	liaison	radikaal	liaison
nom.	sjrif	galappel		galeppel
	IPA	/ɣàlapəl/		/ɣàlæpel/
dim.	sjrif	galeppelke	galeppelken	galeppelkes
	IPA	/ɣàlæpe̽l̥kʲe/	/ɣàlæpe̽l̥kʲen/	/ɣàlæpe̽l̥kʲes/	/ɣàlæpe̽l̥kʲez/
dat.	sjrif	galappel		galeppel
	IPA	/ɣàlapəl/		/ɣàlæpel/

Raod

't Mieëvaad det me van oearsprónk in Mofert broekdje is galappele, sónger umlaut.

In anger spraoke

• Frans: galle v
• Nederlandjs: gal g, galappel g
• Pruus: Galle v, Gallapfel m