apperaat

Van Wiktionary
Naar navigatie springen Naar zoeken springen

Mofers[bewirk]

Zelfstenjig naamwaord[bewirk]

Lemma[bewirk]

apperaat ó /apə'rà:t/

  1. e veurwerp gemaak door miense, det is samegestèldj oet versjillendje óngerdeil, en waat samen 'n bestumdje functie haet
Aafbraeking
  • ap-pe-raat
Aafleijinge
Verwantje wäörd

Verbuging[bewirk]

inkelvaad mieëvaad
radikaal liaison radikaal liaison
nom. sjrif apperaat apperate apperaten
IPA /apə'rà:t/ /apə'rà:d/ /apə'rà:tə/ /apə'rà:tən/
dim. sjrif apperaetje apperaetjen apperaetjes
IPA /apə'rɛ̀:ce/ /apə'rɛ̀:cen/ /apə'rɛ̀:ces/ /apə'rɛ̀:cez/
dat. sjrif apperaat apperate apperaten
IPA /apə'rà:t/ /apə'rà:d/ /apə'rà:tə/ /apə'rà:tən/

In anger spraoke[bewirk]