biech

Van Wiktionary
Naar navigatie springen Naar zoeken springen

Mofers[bewirk]

Zelfstenjig naamwaord[bewirk]

Lemma[bewirk]

biech v /biç/

  1. (kirk) 'n verklaoring aafligke vanne eige zunj aan 'ne geiselik det dae die in naam vannen Hieër verguuef
Aafbraeking
  • biech
Verwantje wäörd

Verbuging[bewirk]

inkelvaad mieëvaad
radikaal liaison radikaal liaison
nom. sjrif biech biechte biechten
IPA /biç/ /biʝ/ /biçte/ /biçten/
dim. sjrif biechske biechsken biechskes
IPA /biçskʲe/ /biçskʲen/ /biçskʲes/ /biçskʲez/
dat. sjrif biech biechte biechten
IPA /biç/ /biʝ/ /biçte/ /biçten/

In anger spraoke[bewirk]

[1]

Wirkwaord[bewirk]

Neet-lemma[bewirk]

biech /biç/

  1. (neet-lemma) inkelveljigen ieëste-persoeansvorm (ich) innen hujigen tied van biechte
  2. (neet-lemma) inkelveljigen derdje-persoeansvorm (det) innen hujigen tied van biechte
  3. (neet-lemma) mieëveljigen twieëdje-persoeansvorm (geer) innen hujigen tied van biechte
  4. (neet-lemma) inkelveljige gebi-jjendje wies van biechte
  5. (neet-lemma) mieëveljige gebi-jjendje wies van biechte
Aafbraeking
  • biech
Synoniem