Naar inhoud springen

biejein

Van Wiktionary

Algemein Gesjreve Limburgs[bewirk]

Biewaord[bewirk]

biejein (Nederlands: bijeen)


Mofers[bewirk]

Biewaord[bewirk]

Lemma[bewirk]

biejein /bí:'jɛ́i̯n ~ bí'jɛ́i̯n/

  1. bie einanger, in 't biezeen
Raod

Lèt op! Bakkes sjrief bie-ein.

Aafbraeking
  • biej-ein of bie-ein
Samestèlling
Aafleijinge
Verwantje wäörd
Zagswies
  • biejein genómme (naodrök op genómme): samevattendj, al euverzeendj
    Biejein genómme haet t'r 't zoea slech nanneet gedaon es waat de luuj zègke; allein op det moment waas 't neet 't verstenjigste.
  • biejein wone: samewone
  • good/slech biejein kómme (naodrök op biejein en kómme): good/slech biejein passe
    Die paarse bóks kump neet good bie daen oraansigen triek.
    De twieë men kómme good biejein.
  • de klómmel biejein goeaje (naodrök op biejein): gaon samewone, gaon trouwe
  • de kop biejein haje: klaor blieve dinke
  • zich biejein goeaje: gaon samewirke
Vermeljing
  • Bakkes, Pierre: Mofers Waordebook, Stichting Mofers Waordebook (2007); p. 80.

In anger spraoke[bewirk]

bewirk