biejein

Van Wiktionary
Naar navigatie springen Naar zoeken springen

Mofers[bewirk]

Biewaord[bewirk]

Lemma[bewirk]

biejein /bí:'jɛ́i̯n ~ bí'jɛ́i̯n/

  1. bie einanger, in 't biezeen
Raod

Lèt op! Bakkes sjrief bie-ein.

Aafbraeking
  • biej-ein of bie-ein
Samestèlling
Aafleijinge
Verwantje wäörd
Zagswies
  • biejein genómme (naodrök op genómme): samevattendj, al euverzeendj
    Biejein genómme haet t'r 't zoea slech nanneet gedaon es waat de luuj zègke; allein op det moment waas 't neet 't verstenjigste.
  • good/slech biejein kómme
  • de klómmel biejein goeaje
  • de kop biejein haje: klaor blieve dinke
  • zich biejein goeaje: gaon samewirke

In anger spraoke[bewirk]