bläötsel

Mofers

Zelfstenjig naamwaord

Lemma

bläötsel m /blœ̀:tsəl/

1. 'n saort bleikmiddel det me broekdje veure witte was spierwit mit te kriege

   Wen de witte was mit bläötsel behanjeldj waas, mós die oppe bleik gelag waere.

2. blaw (water)vèrf

Raod

Lèt op! 't Waordgeslach wiek aaf van 't Nederlandjs: dae bläötsel.

Aafbraeking

• bläöt-sel

Aafleijinge

• bläötsele

Aafleijinge

• bläötselpóp

Verwantje wäörd

• bleik

Samestèlling

• blaw + umlaut + -t- + -sel

Vermeljing

• Bakkes, Pierre: Mofers Waordebook, Stichting Mofers Waordebook (2007); p. 82.

Verbuging

		inkelvaad		mieëvaad
		radikaal	liaison	radikaal	liaison
nom.	sjrif	bläötsel		—
	IPA	/blœ̀:tsəl/		—
dim.	sjrif	—		—
	IPA	—		—
dat.	sjrif	bläötsel		—
	IPA	/blœ̀:tsəl/		—

In anger spraoke

[1]

bewirk

• Algemein Gesjreve Limbörgs: bleitsel en bleij
• Ieslandjs: þvottablámi m
• Nederlandjs: blauwsel^(nl:) ó
• Pruus: Wäscheblau ó

Wirkwaord

Neet-lemma

bläötsele /blœ̀:tsəl/

1. (neet-lemma) inkelveljigen ieëste-persoeansvorm (ich) innen hujigen tied van bläötsele
2. (neet-lemma) inkelveljige gebi-jjendje wies van bläötsele

Aafbraeking

• bläöt-sel