brók

Van Wiktionary
Naar navigatie springen Naar zoeken springen

Mofers[bewirk]

Zelfstenjig naamwaord[bewirk]

Lemma[bewirk]

brók v /brʊk/

  1. (neet-standerd) óngebroekelike vorm van ↑broek
Raod

Deze vorm huuert me op 't Mofers ummer mieë, meh kump van oearsprónk neet veur bie ós. 't Gebroek daovan wuuert neet zozieër aafgeraoje, meh doren oearsprunkelike vorm te broeke kaltj me waal stielvoller.

Dit waord steit synoniem veur "broek" mit 'n korte oe.

Aafbraeking
  • brók
Zagswies
  • Haol mich die brók meh van 't ès; die zal waal nöt waere.

Verbuging[bewirk]

inkelvaad mieëvaad
radikaal liaison radikaal liaison
nom. sjrif brók brókke brókken
IPA /brʊk/ /brʊg/ /brʊkə/ /brʊkən/
dim. sjrif bruukske bruuksken bruukskes
IPA /brʉ̜kskʲe/ /brʉ̜kskʲen/ /brʉ̜kskʲes/ /brʉ̜kskʲez/