brok

Van Wiktionary
Naar navigatie springen Naar zoeken springen

'ne brok van kaol

Mofers[bewirk]

Zelfstenjig naamwaord[bewirk]

Lemma[bewirk]

brok m /brɒk/

  1. 'n samegekluntjerde wieväölheid van 'n bestumdje stóf of e zeker matterjaal, sónger dudelike vorm
  2. 'n aafgevallen of aafgebraoke deil
Aafbraeking
  • brok
Verwantje wäörd
Zagswies
  • Kaole kreegs se neet in fien stökker, mer in eine groeate brok.

Verbuging[bewirk]

inkelvaad mieëvaad
radikaal liaison radikaal liaison
nom. sjrif brok brök
IPA /brɒk/ /brɒg/ /brœkʲ/ /brœgʲ/
dim. sjrif brökske bröksken brökskes
IPA /brœkskʲe/ /brœkskʲen/ /brœkskʲes/ /brœkskʲez/
dat. sjrif brok brök
IPA /brɒk/ /brɒg/ /brœkʲ/ /brœgʲ/
inkelvaad mieëvaad
radikaal liaison radikaal liaison
nom. sjrif brok brokke brokken
IPA /brɒk/ /brɒg/ /brɒkə/ /brɒkən/
dim. sjrif brökske bröksken brökskes
IPA /brœkskʲe/ /brœkskʲen/ /brœkskʲes/ /brœkskʲez/
dat. sjrif brok brokke brokken
IPA /brɒk/ /brɒg/ /brɒkə/ /brɒkən/

In anger spraoke[bewirk]

[1]