broekke

Van Wiktionary
Naar navigatie springen Naar zoeken springen

Mofers[bewirk]

Wirkwaord[bewirk]

Lemma[bewirk]

broekke /brukə/

  1. (óneuvergenkelik) nao 'n ruzing blieve moekke
  2. (óneuvergenkelik) (lètterlik) zich zoea gedrage wie 'n broek
  3. (óneuvergenkelik) (euverdrechtelik) waezeloos veur zich oet zitte te kieke
Raod

Lèt op! Bakkes sjrief broeke.

Aafbraeking
  • broek-ke
Net get anges gesjreve
Samestèlling

Verveuging[bewirk]

ich doe det veer geer zie deilwaord
radikaal liaison radikaal liaison radikaal liaison radikaal liaison radikaal liaison radikaal liaison radikaal liaison
hujigen tied sjrif broek broeks broek broekke broekken broek broekke broekken broekkendj
IPA /bruk/ /brug/ /bruks/ /brugz/ /bruk/ /brug/ /brukə/ /brukən/ /bruk/ /brug/ /brukə/ /brukən/ /brukəɲɟ/
vergangen tied sjrif broekdje broekdjen broekdjes broekdje broekdjen broekdje broekdjen broekdje broekdjen broekdje broekdjen gebroek
IPA /brugɟə/ /brugɟən/ /brugɟəs/ /brugɟəz/ /brugɟə/ /brugɟən/ /brugɟə/ /brugɟən/ /brugɟə/ /brugɟən/ /brugɟə/ /brugɟən/ /ɣə'bruk/ /ɣə'brug/
gebi-jjendje wies sjrif broek! broekke-v'r broektj!
broek!
IPA /bruk/ /brug/ /brukəvər/ /brukc/
/bruk/
/brugɟ/
/brug/
substantivering infinitief gerundium I gerundium II supinum participium
radikaal liaison radikaal liaison radikaal liaison radikaal liaison radikaal liaison
sjrif broekke broekken gebroek ó broekke broekken broekkentaere broekkentaeren gebroekke gebroekken
IPA /brukə/ /brukən/ /ɣə'bruk/ /ɣə'brug/ /brukə/ /brukən/ /brukən̥'tɛ̀:re/ /brukən̥'tɛ̀:ren/ /ɣə'brukə/ /ɣə'brukən/

Zelfstenjig naamwaord[bewirk]

Lemma[bewirk]

broekke ó /brukə/

  1. (gerundium) gerundium II van broekke
Raod

Deze vorm geldj es neutraal spraokgebroek.

Aafbraeking
  • broek-ke

Verbuging[bewirk]

inkelvaad mieëvaad
radikaal liaison radikaal liaison
nom. sjrif broekke broekken
IPA /brukə/ /brukən/
dim. sjrif
IPA
dat. sjrif broekke broekken
IPA /brukə/ /brukən/

Wirkwaord[bewirk]

Neet-lemma[bewirk]

broekke /brukə/

  1. (neet-lemma) mieëveljigen ieëste-persoeansvorm (veer) innen hujigen tied van broekke
  2. (neet-lemma) mieëveljigen derdje-persoeansvorm (zie) innen hujigen tied van broekke
Aafbraeking
  • broek-ke

Zelfstenjig naamwaord[bewirk]

Neet-lemma[bewirk]

broekke /brukə/

  1. (neet-lemma) mieëvaadsvorm van broek
Aafbraeking
  • broek-ke