brujmesjien

Van Wiktionary
Naar navigatie springen Naar zoeken springen

Mofers[bewirk]

Zelfstenjig naamwaord[bewirk]

Lemma[bewirk]

brujmesjien ó /brø̀i̯mə̽ʃí:n/

  1. 'n apperaat worin good ómstenjigheje behaje waere veur (hinnen)eier oet te brujje
  2. (euverdrechtelik) emes dae hinjerlik lang oppe wc blief zitte
    Zitj det brujmesjien nag ummer op 't huuske?
Aafbraeking
  • bruj-me-sjien
Samestèlling
Vermeljing
  • Bakkes, Pierre: Mofers Waordebook, Stichting Mofers Waordebook (2007); p. 93.

Verbuging[bewirk]

inkelvaad mieëvaad
radikaal liaison radikaal liaison
nom. sjrif brujmesjien brujmesjiender
IPA /brø̀i̯mə̽ʃí:n/ /brø̀i̯mə̽ʃí:nder/
dim. sjrif brujmesjienke brujmesjienken brujmesjienkes
IPA /brø̀i̯mə̽ʃì:n̥kʲe/ /brø̀i̯mə̽ʃì:n̥kʲen/ /brø̀i̯mə̽ʃì:n̥kʲes/ /brø̀i̯mə̽ʃì:n̥kʲez/
dat. sjrif brujmesjien brujmesjiender
IPA /brø̀i̯mə̽ʃí:n/ /brø̀i̯mə̽ʃí:nder/

In anger spraoke[bewirk]

[1]