din

Van Wiktionary
Naar navigatie springen Naar zoeken springen

Mofers[bewirk]

Zelfstenjig naamwaord[bewirk]

Lemma[bewirk]

din m /dɪ̀n/

  1. (landjboew) 'n leime dósfloer
Aafbraeking
  • din
Aafleijinge
Verwantje wäörd
Zagswies
  • zoea hel wie 'nen din: hieël hel (kwa sterkdje, neet kwa klank)

Verbuging[bewirk]

inkelvaad mieëvaad
radikaal liaison radikaal liaison
nom. sjrif din dinne dinnen
IPA /dɪ̀n/ /dɪ́ne/ /dɪ́nen/
dim. sjrif dinke dinken dinkes
IPA /dɪ̀n̥kʲe/ /dɪ̀n̥kʲen/ /dɪ̀n̥kʲes/ /dɪ̀n̥kʲez/
dat. sjrif din dinne dinnen
IPA /dɪ̀n/ /dɪ́ne/ /dɪ́nen/