eid

Algemein Gesjreve Limburgs

Zelfsjtendig naamwaord

eid m (Nederlands: eed)

• Mofers: ei~d (—, —)

Verbuging

—, eidje

Mofers

Zelfstenjig naamwaord

Lemma

eid m /ɛ́i̯d/

1. 'n plechtige verzekering det me de waorheid zaet of det waat me versprik naokump

Aafbraeking

• eid

Variaasje

• ↓eed

Aafleijinge

• meineid

Verwantje wäörd

• belaove, zwaere

Vermeljing

• Bakkes, Pierre: Mofers Waordebook, Stichting Mofers Waordebook (2007); p. 113.

Verbuging

		inkelvaad		mieëvaad
		radikaal	liaison	radikaal	liaison
nom.	sjrif	eid		—
	IPA	/ɛ́i̯d/		—
dim.	sjrif	—		—
	IPA	—		—
dat.	sjrif	eid		—
	IPA	/ɛ́i̯d/		—

In anger spraoke

bewirk

• Algemein Gesjreve Limbörgs: eid

Aadingels: aþ(ang:) m Faeruuers: eiður(fo:) m Fins: vala(fi:) Frans: serment m Gotisch: 𐌰𐌹𐌸𐍃(got:) m Ieslandjs: eiður(is:) m, blótsyrði(is:) ó

Ingels: oath(en:) Nederlandjs: eed(nl:) g Pali: magga(pi:) m Pruus: Eid m, Schwur m Spaans: juramento m Zweeds: ed g