fin

Van Wiktionary
Naar navigatie springen Naar zoeken springen

Mofers[bewirk]

Zelfstenjig naamwaord[bewirk]

Lemma[bewirk]

fin m /fɪ̀n/

  1. 'nen inwoonder van Finlandj of emes dae dao aafkumstig oet is
Raod

Lèt op! Bakkes sjrief vouksname mit 'n houflètter.

Aafbraeking
  • fin
Aafleijinge

Verbuging[bewirk]

inkelvaad mieëvaad
radikaal liaison radikaal liaison
nom. sjrif fin finne finnen
IPA /fɪ̀n/ /fɪ́ne/ /fɪ́nen/
dim. sjrif finke finken finkes
IPA /fɪ̀n̥kʲe/ /fɪ̀n̥kʲen/ /fɪ̀n̥kʲes/ /fɪ̀n̥kʲez/
dat. sjrif fin finne finnen
IPA /fɪ̀n/ /fɪ́ne/ /fɪ́nen/

In anger spraoke[bewirk]


Eigenaam[bewirk]

Lemma[bewirk]

Fin v /fɪ̀n/

  1. (persoeansnaam) 'ne veurnaam voor vrouwlje
Raod

Wie alle eigename sjrieve v'r "Fin" mit 'n houflètter.

Variaasje
Aafbraeking
  • Fin

Verbuging[bewirk]

inkelvaad mieëvaad
radikaal liaison radikaal liaison
nom. sjrif Fin
IPA /fɪ̀n/
dim. sjrif
IPA

In anger spraoke[bewirk]