flater

Van Wiktionary
Naar navigatie springen Naar zoeken springen

'ne flater [1]

Mofers[bewirk]

Zelfstenjig naamwaord[bewirk]

Lemma[bewirk]

flater m /fl̥á:tər/

  1. de (meis stinkendje) stróntj van 'n koe
  2. 'n hieël stóm of dóm hanjeling, die döks ónverhöds gemaak wuuert
Aafbraeking
  • fla-ter
Synoniem
Aafleijinge
Verwantje wäörd

Verbuging[bewirk]

inkelvaad mieëvaad
radikaal liaison radikaal liaison
nom. sjrif flater flaters
IPA /fl̥á:tər/ /fl̥á:tər̥s/ /fl̥á:tərz/
dim. sjrif flaeterke flaeterken flaeterkes
IPA /fl̥ɛ́:te̽r̥kʲe/ /fl̥ɛ́:te̽r̥kʲen/ /fl̥ɛ́:te̽r̥kʲes/ /fl̥ɛ́:te̽r̥kʲez/
dat. sjrif flater flaters
IPA /fl̥á:tər/ /fl̥á:tər̥s/ /fl̥á:tərz/

In anger spraoke[bewirk]

[1]

[2]

Wirkwaord[bewirk]

Neet-lemma[bewirk]

flater /fl̥á:tər/

  1. (neet-lemma) inkelveljigen ieëste-persoeansvorm (ich) innen hujigen tied van flatere
  2. (neet-lemma) inkelveljige gebi-jjendje wies van flatere
Aafbraeking
  • fla-ter