keutel

Van Wiktionary
Naar navigatie springen Naar zoeken springen

keutele van e paerd

Mofers[bewirk]

Zelfstenjig naamwaord[bewirk]

Lemma[bewirk]

keutel m /kǿ:təl/

  1. de vaste oetgesjeie aafvalstóffe van 'ne miens of e bieës, veural die get klènder of rónjer zeen
Aafbraeking
  • keu-tel
Aafleijinge
Verwantje wäörd
Zagswies
  • (zich) e keutelke (gaon) drejje: (gaon) poeppe
  • zich de keutel inriete/intrèkke:
    1. e sjerp standjpuntj aafzwake
    2. get waat m'n haet veurgenómme te doon oetintjelik aafbraeke
      Baer zów mich alle rame sjiljere, mer hae haet toch de keutel ingetróch.
  • smaal keutelkes (gaon) sjiete: in ermeujige ómstenjigheje (kómme) te laeve
  • Waem knien haet, haet keutele (knie\n es mv.)

Verbuging[bewirk]

inkelvaad mieëvaad
radikaal liaison radikaal liaison
nom. sjrif keutel keutele keutelen
IPA /kǿ:təl/ /kǿ:tə̽lə/ /kǿ:tə̽lən/
dim. sjrif keutelke keutelken keutelkes
IPA /kǿ:tə̽l̥kə/ /kǿ:tə̽l̥kən/ /kǿ:tə̽l̥kəs/ /kǿ:tə̽l̥kəz/
dat. sjrif keutel keutele keutelen
IPA /kǿ:təl/ /kǿ:tə̽lə/ /kǿ:tə̽lən/
inkelvaad mieëvaad
radikaal liaison radikaal liaison
nom. sjrif keutel keutels
IPA /kǿ:təl/ /kǿ:təl̥s/ /kǿ:təlz/
dim. sjrif keutelke keutelken keutelkes
IPA /kǿ:tə̽l̥kə/ /kǿ:tə̽l̥kən/ /kǿ:tə̽l̥kəs/ /kǿ:tə̽l̥kəz/
dat. sjrif keutel keutels
IPA /kǿ:təl/ /kǿ:təl̥s/ /kǿ:təlz/
Raod

't Oearsprunkelik en baeter mieëvaad is "keutele"; "keutels" is nanneet algemein in 't Mofers.

In anger spraoke[bewirk]

Wirkwaord[bewirk]

Neet-lemma[bewirk]

keutel /kǿ:təl/

  1. (neet-lemma) inkelveljigen ieëste-persoeansvorm (ich) innen hujigen tied van keutele
  2. (neet-lemma) inkelveljige gebi-jjendje wies van keutele
Aafbraeking
  • keu-tel