gebied

Van Wiktionary
Naar navigatie springen Naar zoeken springen

Mofers[bewirk]

Zelfstenjig naamwaord[bewirk]

Lemma[bewirk]

gebied ó /ɣə'bid/

  1. (topografie) e ruumdjelik stök gróndj mit 'n bestumdje aafmaeting, e vasstäöndj deil vanne aerdoppervlakdje
  2. (euverdrechtelik) al det verwantj is aan e vak, wie in 't óngerrich, de kuns of 'n weitesjap
Aafbraeking
  • ge-bied
Aafleijinge
Verwantje wäörd

Verbuging[bewirk]

inkelvaad mieëvaad
radikaal liaison radikaal liaison
nom. sjrif gebied gebiette gebietten
IPA /ɣə'bid/ /ɣə'bite/ /ɣə'biten/
dim. sjrif gebiedje gebiedjen gebiedjes
IPA /ɣə'bice/ /ɣə'bicen/ /ɣə'bices/ /ɣə'bicez/
dat. sjrif gebied gebiette gebietten
IPA /ɣə'bid/ /ɣə'bite/ /ɣə'biten/
inkelvaad mieëvaad
radikaal liaison radikaal liaison
nom. sjrif gebied gebiedde gebiedden
IPA /ɣə'bid/ /ɣə'bide/ /ɣə'biden/
dim. sjrif gebiedje gebiedjen gebiedjes
IPA /ɣə'bice/ /ɣə'bicen/ /ɣə'bices/ /ɣə'bicez/
dat. sjrif gebied gebiedde gebiedden
IPA /ɣə'bid/ /ɣə'bide/ /ɣə'biden/

In anger spraoke[bewirk]

[1]