landj

Van Wiktionary
Naar navigatie springen Naar zoeken springen

Mofers[bewirk]

Zelfstenjig naamwaord[bewirk]

Lemma[bewirk]

landj ó /láɲɟ/

  1. 't deil vanne oppervlakdje vanne aerd waat baoven 't water oetstik
  2. det deil vanne aerdbaom det gesjik is veur beboewing, landjboew of 't haje van vieë
  3. (specefiek) gróndj veure landjboew, 'nen akker
  4. 'n aerdriekskóndig gebied det ónger ei bepaoldj gezag óngerworpen is
Aafbraeking
  • landj
Aafleijinge
Verwantje wäörd
Zagswies
  • aan landj kómme: lang naodet m'n örges verwach wuuert dao aankómme
  • Dao is gèn handj vol, mer e landj vol: Dao zeen hieël väöl meugelike laevespartners.
  • e landj veur vogelezank laote ligke: landjboewgróndj neet bewirken en wildj laote ligke
  • landj óngere ploog höbbe: te bewirke landj höbbe
  • landj pechte: e (boete)speel veur jónges
  • Mit dich/dem is gèh landj te bezeile: Doe bös/hae is ónhanjelbaar, neet mit same te wirke.
  • op 't landj zeen: op 't veldj of oppen akker zeen
  • stad en landj aafzeuke

Verbuging[bewirk]

inkelvaad mieëvaad
radikaal liaison radikaal liaison
nom. sjrif landj lenjer
IPA /láɲɟ/ /læ̀ɲər/
dim. sjrif lendje lendjen lendjes
IPA /læ̀ɲ̊ce/ /læ̀ɲ̊cen/ /læ̀ɲ̊ces/ /læ̀ɲ̊cez/
dat. sjrif landj lenjer
IPA /láɲɟ/ /læ̀ɲər/
Raod

In aafleijinge verangert 't mieëvaad meis in "-lenj".

In anger spraoke[bewirk]

[1]

[3]

[4]