Naar inhoud springen

gevange

Van Wiktionary

Mofers

[bewirk]

Bieveugelik naamwaord

[bewirk]

Neet-lemma

[bewirk]

gevange /ɣə'váŋə/

  1. (neet-lemma) bieveugelik voltoeadj deilwaord van vange
Aafbraeking
  • ge-vang-e
Aafleijinge
Zagswies
  • gevange zitte: in 't gevang zitte

Verbuging

[bewirk]
inkelvaad mieëvaad predikatief
mannelik vrouwelik ónziejig geslechtelik ónziejig
radikaal liaison radikaal liaison radikaal liaison radikaal liaison radikaal liaison radikaal liaison
positief sjrif gevange
†gevangene
gevangen
†gevangenen
gevange gevangen gevange gevangen gevange gevangen gevange gevangen gevange gevangen
IPA /ɣə'váŋə/
/ɣə'váŋə̽nə/
/ɣə'váŋən/
/ɣə'váŋə̽nə/
/ɣə'váŋə/ /ɣə'váŋən/ /ɣə'váŋə/ /ɣə'váŋən/ /ɣə'váŋə/ /ɣə'váŋən/ /ɣə'váŋə/ /ɣə'váŋən/ /ɣə'váŋə/ /ɣə'váŋən/
partitief sjrif —
IPA —
inkelvaad mieëvaad
flexieadverbiaal
(positief)
sjrif (wie) gevanges (toe) (wie) gevangentj (geer)
IPA /wì: ɣə'váŋəs tú:/ /wì: ɣə'váŋəɲ̊c ʝ̊é:r/
flexieadverbiaal
(kómparatief)
sjrif — —
IPA — —

In anger spraoke

[bewirk]

Wirkwaord

[bewirk]

Neet-lemma

[bewirk]

gevange /ɣə'váŋə/

  1. (neet-lemma) voltoeadj deilwaord van vange
  2. (neet-lemma) participium van vange
Aafbraeking
  • ge-vang-e