gruntje

e gruntje

Mofers

Zelfstenjig naamwaord

Lemma

gruntje ó /ɣrǿɲ̊cə/

1. (bieëster) Gobio gobio: 'n femielje van bès klein, aetbaar vèskes die kort oppe baom zwummen en ieërehaer veurkómmen in 't Vlaot

   Es te dich e gruntje vóngs, kós te dem heim braoje.

Aafbraeking

• grun-tje

Aafleijinge

• steingruntje

Verwantje wäörd

• gróndj

Vermeljing

• Bakkes, Pierre: Mofers Waordebook, Stichting Mofers Waordebook (2007); p. 146.

Verbuging

		inkelvaad		mieëvaad
		radikaal	liaison	radikaal	liaison
nom.	sjrif	gruntje	gruntjen	gruntjes
	IPA	/ɣrǿɲ̊cə/	/ɣrǿɲ̊cən/	/ɣrǿɲ̊cəs/	/ɣrǿɲ̊cəz/
dim.	sjrif	—		—
	IPA	—		—
dat.	sjrif	gruntje	gruntjen	gruntjes
	IPA	/ɣrǿɲ̊cə/	/ɣrǿɲ̊cən/	/ɣrǿɲ̊cəs/	/ɣrǿɲ̊cəz/

In anger spraoke

bewirk

• Algemein Gesjreve Limbörgs: gäöf

Fins: törö Frans: goujon m Ingels: gudgeon Nederlandjs: riviergrondel g, grondel g, grondeling(nl:) g

Pruus: Gründling m Spaans: gobio m Zweeds: sandkrypare g