gruntje

Van Wiktionary
Naar navigatie springen Naar zoeken springen

e gruntje

Mofers[bewirk]

Zelfstenjig naamwaord[bewirk]

Lemma[bewirk]

gruntje ó /ɣrǿɲ̊cə/

  1. (bieëster) Gobio gobio: 'n femielje van bès klein, aetbaar vèskes die kort oppe baom zwummen en ieërehaer veurkómmen in 't Vlaot
    Es te dich e gruntje vóngs, kós te dem heim braoje.
Aafbraeking
  • grun-tje
Verwantje wäörd

Verbuging[bewirk]

inkelvaad mieëvaad
radikaal liaison radikaal liaison
nom. sjrif gruntje gruntjen gruntjes
IPA /ɣrǿɲ̊cə/ /ɣrǿɲ̊cən/ /ɣrǿɲ̊cəs/ /ɣrǿɲ̊cəz/
dim. sjrif
IPA
dat. sjrif gruntje gruntjen gruntjes
IPA /ɣrǿɲ̊cə/ /ɣrǿɲ̊cən/ /ɣrǿɲ̊cəs/ /ɣrǿɲ̊cəz/

In anger spraoke[bewirk]