hagkel

Mofers

Zelfstenjig naamwaord

Lemma

hagkel m /hagəl/

1. 'n ónslaagmieësig inkeping aan 'ne rechte randj (wie bie e (sjaer)mets of 't mejblaad van 'n zichs)

   Dao zitj 'nen hagkel in det mets; dao kóns te nieks mieë mit.

Aafbraeking

• hagk-el

Aafleijinge

• hagkele, hagkelig

Verwantje wäörd

• haksjaar, splintjer

Vermeljing

• Bakkes, Pierre: Mofers Waordebook, Stichting Mofers Waordebook (2007); p. 147.

Verbuging

		inkelvaad		mieëvaad
		radikaal	liaison	radikaal	liaison
nom.	sjrif	hagkel		hagkele	hagkelen
	IPA	/hagəl/		/hagə̽lə/	/hagə̽lən/
dim.	sjrif	hegkelke	hegkelken	hegkelkes
	IPA	/hægʲe̽l̥kʲe/	/hægʲe̽l̥kʲen/	/hægʲe̽l̥kʲes/	/hægʲe̽l̥kʲez/
dat.	sjrif	hagkel		hagkele	hagkelen
	IPA	/hagəl/		/hagə̽lə/	/hagə̽lən/

Wirkwaord

Neet-lemma

hagkel /hagəl/

1. (neet-lemma) inkelveljigen ieëste-persoeansvorm (ich) innen hujigen tied van hagkele
2. (neet-lemma) inkelveljige gebi-jjendje wies van hagkele

Aafbraeking

• hagk-el