hagkelig

Mofers

Bieveugelik naamwaord

Lemma

hagkelig /hagə̽lɪç/

1. ónslaagmieësig van vorm door inkepinge
2. lestig en ónzeker stamelendj

Aafbraeking

• hagk-e-lig

Verwantje wäörd

• hagkel, hagkele

Verbuging

		inkelvaad					mieëvaad	predikatief
		mannelik		vrouwelik	ónziejig			geslechtelik		ónziejig
		radikaal	liaison		radikaal	liaison		radikaal	liaison	radikaal	liaison
positief	sjrif	hagkelige	hagkeligen	hagkelige	hagkelig		hagkelige	hagkelig		hagkelig
	IPA	/hagə̽lɪʝe/	/hagə̽lɪʝen/	/hagə̽lɪʝe/	/hagə̽lɪç/	/hagə̽lɪʝ/	/hagə̽lɪʝe/	/hagə̽lɪç/	/hagə̽lɪʝ/	/hagə̽lɪç/	/hagə̽lɪʝ/
kómparatief	sjrif	hagkeligere	hagkeligeren	hagkeliger	hagkeliger		hagkeliger	hagkeliger		hagkeligert
	IPA	/hagə̽lɪʝərə/	/hagə̽lɪʝərən/	/hagə̽lɪʝər/	/hagə̽lɪʝər/		/hagə̽lɪʝər/	/hagə̽lɪʝər/		/hagə̽lɪʝər̥t/	/hagə̽lɪʝərd/
superlatief	sjrif	hagkeligste	hagkeligsten	hagkeligste	hagkeligste		hagkeligste	hagkeligste		hagkeligste
	IPA	/hagə̽lɪçste/	/hagə̽lɪçsten/	/hagə̽lɪçste/	/hagə̽lɪçste/		/hagə̽lɪçste/	/hagə̽lɪçste/		/hagə̽lɪçste/
partitief	sjrif									hagkeligs
	IPA									/hagə̽lɪçs/	/hagə̽lɪʝz/

		inkelvaad	mieëvaad
flexieadverbiaal (positief)	sjrif	(wie) hagkeligs (toe)	(wie) hagkelig (geer)
	IPA	/wì: hagə̽lɪçs tú:/	/wì: hagə̽lɪç ʝ̊é:r/
flexieadverbiaal (kómparatief)	sjrif	(wie) hagkeligers (toe)	(wie) hagkeligertj (geer)
	IPA	/wì: hagə̽lɪʝər̥s tú:/	/wì: hagə̽lɪʝər̥c ʝ̊é:r/

In anger spraoke

[2]

bewirk

• Algemein Gesjreve Limbörgs: hakgelig
• Nederlandjs: hakkelend, hakkelig

Biewaord

Neet-lemma

hagkelig /hagə̽lɪç/

1. (neet-lemma) op 'n [↑] meneer

Aafbraeking

• hagk-e-lig

Verbuging

		adverbiaal
		radikaal	liaison
positief	sjrif	hagkelig
	IPA	/hagə̽lɪç/	/hagə̽lɪʝ/
kómparatief	sjrif	hagkeliger
	IPA	/hagə̽lɪɣər/
superlatief	sjrif	hagkeligste
	IPA	/hagə̽lɪçste/