inveur

Van Wiktionary
Naar navigatie springen Naar zoeken springen

Mofers[bewirk]

Zelfstenjig naamwaord[bewirk]

Lemma[bewirk]

inveur m /ɪ́nvø̀:r/

  1. gegaeves die m'n inveurt (wie mit e kiebaord oppe kómpjoeter)
  2. de geujer die ingeveurd waere vanoet 't boetelandj
  3. de hanjeling van 't inveure
Aafbraeking
  • in-veur
Verwantje wäörd

Verbuging[bewirk]

inkelvaad mieëvaad
radikaal liaison radikaal liaison
nom. sjrif inveur
IPA /ɪ́nvø̀:r/
dim. sjrif
IPA
dat. sjrif inveur
IPA /ɪ́nvø̀:r/

In anger spraoke[bewirk]

[1]

[2]

Wirkwaord[bewirk]

Neet-lemma[bewirk]

inveur /ɪ́nvø̀:r/

  1. (neet-lemma) inkelveljigen ieëste-persoeansvorm (ich) innen hujigen tied van inveure
  2. (neet-lemma) inkelveljige gebi-jjendje wies van inveure
Aafbraeking
  • in-veur