jóng

Van Wiktionary
Naar navigatie springen Naar zoeken springen

e deil jónges [1]

Mofers[bewirk]

Zelfstenjig naamwaord[bewirk]

Lemma[bewirk]

jóng m /jʊ̀ŋ/

  1. 'ne manskaerel dae nanneet volwassen is
  2. (synoniem) anger waord veur zoon
    Sjik mich meh dienen aadste jóng; dae wètj waal wiets te det make mós.
  3. (synoniem) anger waord veur knech (emes in deens van 'ne boer)
    Det duit 'nen hieër neet zelf; det is werk veure jóng.
  4. (synoniem) anger waord veur vriejer
    Wie haet det maedje zoea flot 'ne jóng anen haok geslage?
Aafbraeking
  • jóng
Antoniem
Aafleijinge
Verwantje wäörd

Verbuging[bewirk]

inkelvaad mieëvaad
radikaal liaison radikaal liaison
nom. sjrif jóng jónges
IPA /jʊ̀ŋ/ /jʊ́ŋəs/ /jʊ́ŋəz/
dim. sjrif jungske jungsken jungskes
IPA /jø̀ŋ̊skʲe/ /jø̀ŋ̊skʲen/ /jø̀ŋ̊skʲes/ /jø̀ŋ̊skʲez/
dat. sjrif jóng jónges
IPA /jʊ̀ŋ/ /jʊ́ŋəs/ /jʊ́ŋəz/

In anger spraoke[bewirk]

[1]

Bieveugelik naamwaord[bewirk]

Neet-lemma[bewirk]

jóng /jʊ̀ŋ/

  1. (neet-lemma) vrouwelike vorm inne positief van jónk
  2. (neet-lemma) mieëveljelike vorm inne positief van jónk
Aafbraeking
  • jóng

Wirkwaord[bewirk]

Neet-lemma[bewirk]

jóng /jʊ̀ŋ/

  1. (neet-lemma) inkelveljigen ieëste-persoeansvorm (ich) innen hujigen tied van jónge
  2. (neet-lemma) inkelveljige gebi-jjendje wies van jónge
Aafbraeking
  • jóng