ketoen

Van Wiktionary
Naar navigatie springen Naar zoeken springen

bölkes ketoen [1] ane plantj

Mofers[bewirk]

Zelfstenjig naamwaord[bewirk]

Lemma[bewirk]

ketoen m /kə'tú:n/

  1. (plantje) 't wöllig ómhölsel vanne zäöj van 'n ketoenplantj
  2. de stóf die m'n oete vezele vanne ketoenplantj kan waeve
Aafbraeking
  • ke-toen
Synoniem
Aafleijinge
Verwantje wäörd
Zagswies
  • emes van ketoen gaeve: emes duchtige waerstandj beje

Verbuging[bewirk]

inkelvaad mieëvaad
radikaal liaison radikaal liaison
nom. sjrif ketoen
IPA /kə'tú:n/
dim. sjrif
IPA
dat. sjrif ketoen
IPA /kə'tú:n/

In anger spraoke[bewirk]

[2]