klanklieër

Mofers

Zelfstenjig naamwaord

Lemma

klanklieër m /kl̥áŋ̊kl̥ìæ̯̈r/

1. (spraoklieër) de weitesjap die zich besjeftig mitte klanken in 'n spraok vanoet 't inzich van beteikenisóngersjeiendje functies

Aafbraeking

• klank-lieër

Synoniem

• fonologie

Verwantje wäörd

• klankkónde, spraoklieër

Samestèlling

• klank + lieër

Verbuging

		inkelvaad		mieëvaad
		radikaal	liaison	radikaal	liaison
nom.	sjrif	klanklieër		—
	IPA	/kl̥áŋ̊kl̥ìæ̯̈r/		—
dim.	sjrif	—		—
	IPA	—		—
dat.	sjrif	klanklieër		—
	IPA	/kl̥áŋ̊kl̥ìæ̯̈r/		—

In anger klanke

• Frans: phonologie v
• Ingels: phonology
• Nederlandjs: fonologie g, klankleer g
• Pruus: Phonologie v, Phonematik v
• Spaans: fonología v
• Zweeds: fonologi g