Naar inhoud springen

klanklieër

Van Wiktionary

Mofers[bewirk]

Zelfstenjig naamwaord[bewirk]

Lemma[bewirk]

klanklieër m /kl̥áŋ̊kl̥ìæ̯̈r/

  1. (spraoklieër) de weitesjap die zich besjeftig mitte klanken in 'n spraok vanoet 't inzich van beteikenisóngersjeiendje functies
Aafbraeking
  • klank-lieër
Synoniem
Verwantje wäörd
Samestèlling

Verbuging[bewirk]

inkelvaad mieëvaad
radikaal liaison radikaal liaison
nom. sjrif klanklieër
IPA /kl̥áŋ̊kl̥ìæ̯̈r/
dim. sjrif
IPA
dat. sjrif klanklieër
IPA /kl̥áŋ̊kl̥ìæ̯̈r/

In anger klanke[bewirk]