kruutsteiken

Van Wiktionary
Naar navigatie springen Naar zoeken springen

luuj die zich e kruutsteiken 'nt make zeen

Mofers[bewirk]

Zelfstenjig naamwaord[bewirk]

Lemma[bewirk]

kruutsteiken ó /kr̥ʉ̜́:tstɛ́i̯ken/

  1. (kirk) e gebaar mitte handj euvere kop, sjouwers en lief inne vorm van e kruuts bie 't baeje
Aafbraeking
  • kruuts-tei-ken
Variaasje
Samestèllinge
Zagswies
  • zich e kruutsteiken make
    Es se saoves nao bèd geis langs 't wienwaterspötje, mós se dich e kruutsteiken make mit wienwater.

Verbuging[bewirk]

inkelvaad mieëvaad
radikaal liaison radikaal liaison
nom. sjrif kruutsteiken kruutsteikes
IPA /kr̥ʉ̜́:tstɛ́i̯ken/ /kr̥ʉ̜́:tstɛ́i̯kes/ /kr̥ʉ̜́:tstɛ́i̯kez/
dim. sjrif kruutsteikske kruutsteiksken kruutsteikskes
IPA /kr̥ʉ̜́:tstɛ́i̯kskʲe/ /kr̥ʉ̜́:tstɛ́i̯kskʲen/ /kr̥ʉ̜́:tstɛ́i̯kskʲes/ /kr̥ʉ̜́:tstɛ́i̯kskʲez/
dat. sjrif kruutsteiken kruutsteikes
IPA /kr̥ʉ̜́:tstɛ́i̯ken/ /kr̥ʉ̜́:tstɛ́i̯kes/ /kr̥ʉ̜́:tstɛ́i̯kez/

In anger spraoke[bewirk]