Naar inhoud springen

kummere

Van Wiktionary

Algemein Gesjreve Limburgs

[bewirk]

Wirkwaord

[bewirk]

(zich) kummere (Nederlands: kommeren, bekommeren, zich bekommeren)

Verveuging

kummert, kummerde, gekummerd


Mofers

[bewirk]

Wirkwaord

[bewirk]

Lemma

[bewirk]

kummere /kǿmə̽rə/

  1. (óneuvergenkelik) toet zörg leie, 'n wichtigheid höbbe, get oetmake
    't Kummert neet es g'r get later kómp; veer wachte waal.
Aafbraeking
  • kum-me-re
Synoniem
Samestèlling
Zagswies
  • zich kummeren óm get: de zörg drage veur get, zich de zörg opnumme veur emes of get
Vermeljing
  • Bakkes, Pierre: Mofers Waordebook, Stichting Mofers Waordebook (2007); p. 212.

Verveuging

[bewirk]
ich doe det veer geer zie deilwaord
radikaal liaison radikaal liaison radikaal liaison radikaal liaison radikaal liaison radikaal liaison radikaal liaison
hujigen tied sjrif kummer kummers kummert
↓kummertj
kummere kummeren kummert
↓kummertj
kummere kummeren kummerendj
IPA /kǿmər/ /kǿmər̥s/ /kǿmərz/ /kǿmər̥t/
/kǿmər̥c/
/kǿmərd/
/kǿmərɟ/
/kǿmə̽rə/ /kǿmə̽rən/ /kǿmər̥t/
/kǿmər̥c/
/kǿmərd/
/kǿmərɟ/
/kǿmə̽rə/ /kǿmə̽rən/ /kǿmə̽rəɲɟ/
vergangen tied sjrif kummerdje
↓kummerde
kummerdjen
↓kummerden
kummerdjes
↓kummerdes
kummerdje
↓kummerde
kummerdjen
↓kummerden
kummerdje
↓kummerde
kummerdjen
↓kummerden
kummerdje
↓kummerde
kummerdjen
↓kummerden
kummerdje
↓kummerde
kummerdjen
↓kummerden
gekummerd
gekummerdj
IPA /kǿmərɟə/
/kǿmərdə/
/kǿmərɟən/
/kǿmərdən/
/kǿmərɟəs/
/kǿmərdəs/
/kǿmərɟəz/
/kǿmərdəz/
/kǿmərɟə/
/kǿmərdə/
/kǿmərɟən/
/kǿmərdən/
/kǿmərɟə/
/kǿmərdə/
/kǿmərɟən/
/kǿmərdən/
/kǿmərɟə/
/kǿmərdə/
/kǿmərɟən/
/kǿmərdən/
/kǿmərɟə/
/kǿmərdə/
/kǿmərɟən/
/kǿmərdən/
/ɣə'kǿmərd/
/ɣə'kǿmərɟ/
gebi-jjendje wies sjrif kummer! kummere-v'r kummertj!
IPA /kǿmər/ /kǿmə̽rəvər/ /kǿmər̥c/ /kǿmərɟ/
substantivering infinitief gerundium I gerundium II supinum participium
radikaal liaison radikaal liaison radikaal liaison radikaal liaison radikaal liaison
sjrif kummere kummeren gekummer ó kummere kummeren kummerentaere kummerentaeren gekummere gekummeren
IPA /kǿmə̽rə/ /kǿmə̽rən/ /ɣə'kǿmər/ /kǿmə̽rə/ /kǿmə̽rən/ /kǿmə̽rən̥'tɛ̀:re/ /kǿmə̽rən̥'tɛ̀:ren/ /ɣə'kǿmə̽rə/ /ɣə'kǿmə̽rən/

In anger spraoke

[bewirk]

[1]

bewirk
  • Algemein Gesjreve Limbörgs: kummere

[zich kummeren óm get]

bewirk

Zelfstenjig naamwaord

[bewirk]

Neet-lemma

[bewirk]

kummere ó /kǿmə̽rə/

  1. (gerundium) gerundium II van kummere
Raod

Deze vorm (gerundium II taenge I) geldj es (neutraal) spraokgebroek sónger negatieve bieklank.

Aafbraeking
  • kum-me-re

Verbuging

[bewirk]
inkelvaad mieëvaad
radikaal liaison radikaal liaison
nom. sjrif kummerekummeren —
IPA /kǿmə̽rə//kǿmə̽rən/ —
dim. sjrif — —
IPA — —
dat. sjrif kummerekummeren —
IPA /kǿmə̽rə//kǿmə̽rən/ —

Wirkwaord

[bewirk]

Neet-lemma

[bewirk]

kummere /kǿmə̽rə/

  1. (neet-lemma) mieëveljigen ieëste-persoeansvorm (veer) innen hujigen tied van kummere
  2. (neet-lemma) mieëveljigen derdje-persoeansvorm (zie) innen hujigen tied van kummere
Aafbraeking
  • kum-me-re