luip

Van Wiktionary
Naar navigatie springen Naar zoeken springen

Mofers[bewirk]

Zelfstenjig naamwaord[bewirk]

Lemma[bewirk]

luip v /lœ́i̯p/

  1. 'n bewaeging in 'n bepaoldje richting (ouch gezag van struiminge, wie bie baeken en revere)
  2. (euverdrechtelik) de veuroetgank vannen tied, d'n doer in 't algemein
  3. 't vuurste deil van e vuurwaope, de rónj buus wo de kogel oet kump
  4. (landjboew) 'n lang, óndepe zejvoor
  5. de hanjeling van 'n loupe
  6. de meneer wie emes löp
    Daen Har haw 'n hieël apaart luipke.
  7. (synoniem) anger waord veur verluip
Raod

Bieje aafleijingen is dudelik 'n versjuving nao vörm op "-loup" te zeen ("aafluip" > "aafloup"); bie 't gróndjwaord "luip" zelf is det nanneet te mirke.

Aafbraeking
  • luip
Net get anges gesjreve
Aafleijinge
Verwantje wäörd
Zagswies
  • oppe luip gaon: eweggaon, vlöchte (ouch gezag van paerd)
  • örges de luip höbbe: örges euverdreve dök op aan gaon

Verbuging[bewirk]

inkelvaad mieëvaad
radikaal liaison radikaal liaison
nom. sjrif luip luipe luipen
IPA /lœ́i̯p/ /lœ́i̯b/ /lœ́i̯pe/ /lœ́i̯pen/
dim. sjrif luipke luipken luipkes
IPA /lœ́i̯pkʲe/ /lœ́i̯pkʲen/ /lœ́i̯pkʲes/ /lœ́i̯pkʲez/

In anger spraoke[bewirk]

[3]

Wirkwaord[bewirk]

Neet-lemma[bewirk]

luip /lœ́i̯p/

  1. (neet-lemma) inkelveljigen derdje-persoeansvorm (det) innen hujigen tied van loupe
Aafbraeking
  • luip
Synoniem