marg

Algemein Gesjreve Limburgs

Zelfsjtendig naamwaord

marg m (Nederlands: merg)

• Mofers: ma~rg (ó)

Verbuging

—, —

marg [1] middenin knäök

marg [2] inne sjeut van 'ne flerestroek

Mofers

Zelfstenjig naamwaord

Lemma

marg ó /már̥x/

1. (liefdeil) 't zaach waefsel inne kaer van 'ne knaok, 'ne plantjestengel of 'n vröch
2. (plantje) 't zaach, spónsechtig deil in plantje, wie middenin wortelen en boumstem

Aafbraeking

• marg

Variaasje

• ↓merg, ↓mèrg

Aafleijinge

• margkuuel, margpiep
• rögkemarg

Verwantje wäörd

• knaok, knorch, naod

Zagswies

• Det geit mich/dich/... door marg/merg en bein: Det ruuep hieël sterke geveules op bie mich/dich/...

Verbuging

		inkelvaad		mieëvaad
		radikaal	liaison	radikaal	liaison
nom.	sjrif	marg		—
	IPA	/már̥x/	/márɣ/	—
dim.	sjrif	—		—
	IPA	—		—
dat.	sjrif	marg		—
	IPA	/már̥x/	/márɣ/	—

In anger spraoke

[1]

bewirk

• Algemein Gesjreve Limbörgs: marg

Frans: moelle v Ieslandjs: mergur m Ingels: marrow Nederlandjs: merg(nl:) ó

Pruus: Mark ó Spaans: médula v Zweeds: märg g

[2]

Fins: ydin Frans: moelle v Ingels: pith

Koreaans: 심(ko:) Nederlandjs: merg ó Pruus: Mark ó