neutron

Van Wiktionary
Naar navigatie springen Naar zoeken springen

Mofers[bewirk]

Zelfstenjig naamwaord[bewirk]

Lemma[bewirk]

neutron ó /nø̀:tr̥ɒ̀n/

  1. 'n elementaer, netuurkundig deilke det 'ne boewstein vanne kaer van 'n atoom is, bao aeveväöl waog es e proton mer óngelajen is
Aafbraeking
  • neu-tron
Verwantje wäörd

Verbuging[bewirk]

inkelvaad mieëvaad
radikaal liaison radikaal liaison
nom. sjrif neutron neutrone neutronen
IPA /nø̀:tr̥ɒ̀n/ /nø̀:'tr̥ó:nə/ /nø̀:'tr̥ó:nən/
dim. sjrif neutrönke neutrönken neutrönkes
IPA /nø̀:tr̥œ̀n̥kə/ /nø̀:tr̥œ̀n̥kən/ /nø̀:tr̥œ̀n̥kəs/ /nø̀:tr̥œ̀n̥kəz/
dat. sjrif neutron neutrone neutronen
IPA /nø̀:tr̥ɒ̀n/ /nø̀:'tr̥ó:nə/ /nø̀:'tr̥ó:nən/

In anger spraoke[bewirk]