peke

Van Wiktionary
Naar navigatie springen Naar zoeken springen

Mofers[bewirk]

Wirkwaord[bewirk]

Lemma[bewirk]

peke /pé:kʲe/

  1. (óneuvergenkelik) in e vas veurwerp staeke mit e puntjig veurwerp; veural mit e dun veurwerp doorbaore
    Doe mós neet emes mit 'n naolj in 't lief peke.
  2. (óneuvergenkelik) mit e puntjig veurwerp örges in staeke veur 't vas te kónne numme
  3. (euvergenkelik) mitte snavel bieten of houwe
    Kies wie die hinnen in det voor peke.
Aafbraeking
  • pe-ke
Verwantje wäörd
Aafleijinge

Verveuging[bewirk]

ich doe det veer geer zie deilwaord
radikaal liaison radikaal liaison radikaal liaison radikaal liaison radikaal liaison radikaal liaison radikaal liaison
hujigen tied sjrif peek peeks peek peke peken peek peke peken pekendj
IPA /pé:kʲ/ /pé:gʲ/ /pé:ks/ /pé:gz/ /pé:kʲ/ /pé:gʲ/ /pé:kʲe/ /pé:kʲen/ /pé:kʲ/ /pé:gʲ/ /pé:kʲe/ /pé:kʲen/ /pé:kʲeɲɟ/
vergangen tied sjrif peekdje peekdjen peekdjes peekdje peekdjen peekdje peekdjen peekdje peekdjen peekdje peekdjen gepeek
IPA /pé:gɟe/ /pé:gɟen/ /pé:gɟes/ /pé:gɟez/ /pé:gɟe/ /pé:gɟen/ /pé:gɟe/ /pé:gɟen/ /pé:gɟe/ /pé:gɟen/ /pé:gɟe/ /pé:gɟen/ /ɣə'pé:kʲ/ /ɣə'pé:gʲ/
gebi-jjendje wies sjrif peek! peke-v'r peektj!
peek!
IPA /pé:kʲ/ /pé:gʲ/ /pé:kʲever/ /pé:kc/
/pé:kʲ/
/pé:gɟ/
/pé:gʲ/
substantivering infinitief gerundium I gerundium II supinum participium
radikaal liaison radikaal liaison radikaal liaison radikaal liaison radikaal liaison
sjrif peke peken gepeek ó peke peken pekentaere pekentaeren gepeke gepeken
IPA /pé:kʲe/ /pé:kʲen/ /ɣə'pé:kʲ/ /ɣə'pé:gʲ/ /pé:kʲe/ /pé:kʲen/ /pé:kʲen̥'tɛ̀:re/ /pé:kʲen̥'tɛ̀:ren/ /ɣə'pé:kʲe/ /ɣə'pé:kʲen/

In anger spraoke[bewirk]

[1]

Zelfstenjig naamwaord[bewirk]

Lemma[bewirk]

peke ó /pé:kʲe/

  1. (gerundium) gerundium II van peke
Raod

Deze vorm guldj es neutraal spraokgebroek.

Aafbraeking
  • pe-ke

Verbuging[bewirk]

inkelvaad mieëvaad
radikaal liaison radikaal liaison
nom. sjrif peke peken
IPA /pé:kʲe/ /pé:kʲen/
dim. sjrif
IPA
dat. sjrif peke peken
IPA /pé:kʲe/ /pé:kʲen/

Wirkwaord[bewirk]

Neet-lemma[bewirk]

peke /pé:kʲe/

  1. (neet-lemma) mieëveljigen ieëste-persoeansvorm (veer) innen hujigen tied van peke
  2. (neet-lemma) mieëveljigen derdje-persoeansvorm (zie) innen hujigen tied van peke
Aafbraeking
  • pe-ke

Zelfstenjig naamwaord[bewirk]

Neet-lemma[bewirk]

peke /pé:kʲe/

  1. (neet-lemma) mieëvaadsvorm van peek
Aafbraeking
  • pe-ke