piel

Van Wiktionary
Naar navigatie springen Naar zoeken springen

twieë piele [1]

Mofers[bewirk]

Zelfstenjig naamwaord[bewirk]

Lemma[bewirk]

piel m /pí:l/

  1. e lankwerpig smietsel mit 'ne sjerpe puntj det me kan aafsjete mit 'ne baog
  2. (euverdrechtelik) 't teiken →; de vorm is 'ne lange streep mit twieë korte strepe die samekómmen in eine puntj; hiemit wiltj m'n örges aandach veur vraogen of örges de richting van aangaeve
  3. (euverdrechtelik) e kawspeelke veuren hóndj
Aafbraeking
  • piel
Aafleijinge
Zagswies
  • zoea rech wie 'ne piel: gans rech

Verbuging[bewirk]

inkelvaad mieëvaad
radikaal liaison radikaal liaison
nom. sjrif piel piele pielen
IPA /pí:l/ /pí:le/ /pí:len/
dim. sjrif pielke pielken pielkes
IPA /pí:l̥kʲe/ /pí:l̥kʲen/ /pí:l̥kʲes/ /pí:l̥kʲez/
dat. sjrif piel piele pielen
IPA /pí:l/ /pí:le/ /pí:len/

In anger spraoke[bewirk]

[1]

Zelfstenjig naamwaord[bewirk]

Lemma[bewirk]

piel m /pì:l ~ pìl/

  1. (synoniem) anger waord veur piezzel
    Ich höb lever detj g'r mitte piel zitj te spelen ane taofel es mit dae stómmen tillefoon!
  2. (euverdrechtelik) 'ne manskaerel
    Dae Cor is 'ne goje piel.
Aafbraeking
  • piel

Verbuging[bewirk]

inkelvaad mieëvaad
radikaal liaison radikaal liaison
nom. sjrif piel pielle piellen
IPA /pì:l/ /pìle/ /pìlen/
dim. sjrif pielke pielken pielkes
IPA /pìl̥kʲe/ /pìl̥kʲen/ /pìl̥kʲes/ /pìl̥kʲez/
dat. sjrif piel pielle piellen
IPA /pì:l/ /pìle/ /pìlen/