piemmele

Van Wiktionary
Naar navigatie springen Naar zoeken springen

Mofers[bewirk]

Wirkwaord[bewirk]

Lemma[bewirk]

piemmele /píme̽le/

  1. (óneuvergenkelik) óndudelik, nötteloos prulwerk oetveure
  2. (óneuvergenkelik) (euverdrechtelik) zich ónaangenaam vervaelendj gedrage
Raod

Lèt op! Bakkes sjrief piemele.

Aafbraeking
  • piem-me-le
Samestèlling
Zagswies
  • ligke/zitte te kliere: zich ónaangenaam vervaelendj gedrage

Verveuging[bewirk]

ich doe det veer geer zie deilwaord
radikaal liaison radikaal liaison radikaal liaison radikaal liaison radikaal liaison radikaal liaison radikaal liaison
hujigen tied sjrif piemmel piemmels piemmeltj piemmele piemmelen piemmeltj piemmele piemmelen piemmelendj
IPA /pímel/ /pímel̥s/ /pímelz/ /pímeʎ̥c/ /pímeʎɟ/ /píme̽lə/ /píme̽lən/ /pímeʎ̥c/ /pímeʎɟ/ /píme̽lə/ /píme̽lən/ /píme̽ləɲɟ/
vergangen tied sjrif piemmeldje piemmeldjen piemmeldjes piemmeldje piemmeldjen piemmeldje piemmeldjen piemmeldje piemmeldjen piemmeldje piemmeldjen gepiemmeldj
IPA /pímeʎɟə/ /pímeʎɟən/ /pímeʎɟəs/ /pímeʎɟəz/ /pímeʎɟə/ /pímeʎɟən/ /pímeʎɟə/ /pímeʎɟən/ /pímeʎɟə/ /pímeʎɟən/ /pímeʎɟə/ /pímeʎɟən/ /ɣə'pímeʎɟ/
gebi-jjendje wies sjrif piemmel! piemmele-v'r piemmeltj!
IPA /pímel/ /píme̽ləvər/ /pímeʎ̥c/ /pímeʎɟ/
substantivering infinitief gerundium I gerundium II supinum participium
radikaal liaison radikaal liaison radikaal liaison radikaal liaison radikaal liaison
sjrif piemmele piemmelen gepiemmel ó piemmele piemmelen piemmelentaere piemmelentaeren gepiemmele gepiemmelen
IPA /píme̽lə/ /píme̽lən/ /ɣə'pímel/ /píme̽lə/ /píme̽lən/ /píme̽lən̥'tɛ̀:re/ /píme̽lən̥'tɛ̀:ren/ /ɣə'píme̽lə/ /ɣə'píme̽lən/

In anger spraoke[bewirk]

[2]

Zelfstenjig naamwaord[bewirk]

Lemma[bewirk]

piemmele ó /píme̽le/

  1. (gerundium) gerundium II van piemmele
Raod

Deze vorm guldj es neutraal spraokgebroek.

Aafbraeking
  • piem-me-le

Verbuging[bewirk]

inkelvaad mieëvaad
radikaal liaison radikaal liaison
nom. sjrif piemmele piemmelen
IPA /píme̽le/ /píme̽len/
dim. sjrif
IPA
dat. sjrif piemmele piemmelen
IPA /píme̽le/ /píme̽len/

Wirkwaord[bewirk]

Neet-lemma[bewirk]

piemmele /píme̽le/

  1. (neet-lemma) mieëveljigen ieëste-persoeansvorm (veer) innen hujigen tied van piemmele
  2. (neet-lemma) mieëveljigen derdje-persoeansvorm (zie) innen hujigen tied van piemmele
Aafbraeking
  • piem-me-le

Zelfstenjig naamwaord[bewirk]

Neet-lemma[bewirk]

piemmele /píme̽le/

  1. (neet-lemma) mieëvaadsvorm van piemmel
Aafbraeking
  • piem-me-le