prengel
Uterlik
Algemein Gesjreve Limburgs
[bewirk]Zelfsjtendig naamwaord
[bewirk]prengel m (Nederlands: knuppel, dikke knuppel, hark, onbeholpen persoon, vlegel, boerenkinkel, domme persoon)
- Verbuging
prengele, prengelke
Mofers
[bewirk]Zelfstenjig naamwaord
[bewirk]Lemma
[bewirk]prengel m /pr̥ǽŋel/
- (liefdeil) 'ne stieve piezzel; d'n toestandj worin de piezzel stief is
- 'nen diekke stek veur mit te houwe
- (euverdrechtelik) 'ne manskaerel dae neet zoea gezwank is
- (euverdrechtelik) 'ne manskaerel dae hieël waes is en taengewirk
- Aafbraeking
- preng-el
- Aafleijinge
- Verwantje wäörd
- Zagswies
- zoea stief wie 'ne prengel: hieël stief
Verbuging
[bewirk]| inkelvaad | mieëvaad | ||||
|---|---|---|---|---|---|
| radikaal | liaison | radikaal | liaison | ||
| nom. | sjrif | prengel | prengele | prengelen | |
| IPA | /pr̥ǽŋel/ | /pr̥ǽŋe̽le/ | /pr̥ǽŋe̽len/ | ||
| dim. | sjrif | prengelke | prengelken | prengelkes | |
| IPA | /pr̥ǽŋe̽l̥kʲe/ | /pr̥ǽŋe̽l̥kʲen/ | /pr̥ǽŋe̽l̥kʲes/ | /pr̥ǽŋe̽l̥kʲez/ | |
| dat. | sjrif | prengel | prengele | prengelen | |
| IPA | /pr̥ǽŋel/ | /pr̥ǽŋe̽le/ | /pr̥ǽŋe̽len/ | ||
In anger spraoke
[bewirk][1]