richter

Van Wiktionary
Naar navigatie springen Naar zoeken springen

Mofers[bewirk]

Zelfstenjig naamwaord[bewirk]

Lemma[bewirk]

richter m /rɪçter/

  1. emes dae rech sprik, emes dae oeardeile maak
Aafbraeking
  • rich-ter
Variaasje
Verwantje wäörd

Verbuging[bewirk]

inkelvaad mieëvaad
radikaal liaison radikaal liaison
nom. sjrif richter richters
IPA /rɪçter/ /rɪçter̥s/ /rɪçterz/
dim. sjrif richterke richterken richterkes
IPA /rɪçte̽r̥kʲe/ /rɪçte̽r̥kʲen/ /rɪçte̽r̥kʲes/ /rɪçte̽r̥kʲez/
dat. sjrif richter richters
IPA /rɪçter/ /rɪçter̥s/ /rɪçterz/

In anger spraoke[bewirk]