roebbel

Van Wiktionary
Naar navigatie springen Naar zoeken springen

Mofers[bewirk]

Zelfstenjig naamwaord[bewirk]

Lemma[bewirk]

roebbel m /rubəl/

  1. 'ne lieëge, rollendje klank
  2. 'n neet zoea groeate lankwerpige, smaal verhuueging op e vlaak (of e veurwerp) det angeszins egaal is (wie op 'ne waeg)
    Roebbele kóns se mit 'n wel plat walse.
Raod

Lèt op! Bakkes sjrief roebel.

Aafbraeking
  • roeb-bel
Aafleijinge
Verwantje wäörd

Verbuging[bewirk]

inkelvaad mieëvaad
radikaal liaison radikaal liaison
nom. sjrif roebbel roebbele roebbelen
IPA /rubəl/ /rubə̽lə/ /rubə̽lən/
dim. sjrif ruubbelke ruubbelken ruubbelkes
IPA /rʉ̜bə̽l̥kʲe/ /rʉ̜bə̽l̥kʲen/ /rʉ̜bə̽l̥kʲes/ /rʉ̜bə̽l̥kʲez/
dat. sjrif roebbel roebbele roebbelen
IPA /rubəl/ /rubə̽lə/ /rubə̽lən/

In anger spraoke[bewirk]

[1]

[2]

Wirkwaord[bewirk]

Neet-lemma[bewirk]

roebbel /rʊ́bəl/

  1. (neet-lemma) inkelveljigen ieëste-persoeansvorm (ich) innen hujigen tied van roebbele
  2. (neet-lemma) inkelveljige gebi-jjendje wies van roebbele
Aafbraeking
  • roeb-bel